Μια νεα φωνη στην αποξενωμενη Ελλάδα

24/03/2015

Share

“Είναι αλήθεια ότι η οικονομία της χώρας δεν ανακάμπτει, αλλά δε με νοιάζει τόσο, όσο το ότι βλέπω το αποτέλεσμα που έχει στις κοινωνικές σχέσεις, στο βαθμό απαισιοδοξίας και απελπισίας που υπάρχει στον κόσμο, στην αυξημένη και χωρίς τύψεις εκμετάλλευση του ανθρώπου από τον ίδιο τον άνθρωπο, στην ύπαρξη όλο και περισσότερων αστέγων, εθισμένων στα ναρκωτικά και στο ποτό τους οποίους τους βλέπουμε και τους προσπερνάμε σαν να είναι αδέσποτα. Εγώ δε μεγάλωσα με τέτοιες εικόνες, με τέτοια κοινωνική αποξένωση. Μου είναι κάτι ξένο, κάτι περίεργο, και το χειρότερο είναι ότι πολλοί το θεωρούν μέρος της καθημερινότητας τους. Μα πως γίνεται να ξέχασαν ότι η καθημερινότητα τους δεν έχει καμία σχέση με αυτή που είχαν 7-8 χρόνια πριν; Πως γίνεται να μη λέμε πια «Καλημέρα» στο γείτονα;»

Η Μαρία Αρμυριώτη, 25 ετών, έχει σπουδάσει Διεθνείς και Ευρωπαικές Σχέσεις και ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονικη. Είναι και αυτή όπως και η οικογένειά της ένα από τα πολλά θύματα της σκληρής οικονομικής κρίσης που βιώνει η σύγχρονη Ελλάδα.

«Έχω δει τη ζωή μου να αλλάζει λόγω της κρίσης. Οι τιμές δεν είναι στα ίδια επίπεδα και οι μισθοί δεν είναι ικανοποιητικοί. Η ανεργία είναι κάτι παραπάνω από αισθητή. Αποτελεί ως ένα βαθμό πρόβλημα στην προσωπική μου εξέλιξη. Αλλά ευτυχώς η καθημερινότητα μου περιλαμβάνει ανθρώπους οι οποίοι δεν έχουν αλλάξει. Eυτυχώς οι κοινωνικές μου σχέσεις είναι σταθερές.”

Η Μαρία αναλογίζεται τις ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις στη χώρα της και καταλήγει πως η επόμενη ‘μερα για την Ελλάδα παραμένει ίδια και δεν την τρομάζει. Θεωρει πως ίσως να βελτιωθεί ελαφρώς η κατάσταση για τα χαμηλομεσαία κοινωνικά στρώματα μετά την εκλογή της καινούργιας κυβέρνησης, όμως αυτό δε θα είναι τίποτε άλλο παρά μία βραθυπρόθεσμη αλλαγή.

«Εγώ είμαι υπερ των μεταρρυθμίσεων, αλλά αυτές που έγιναν, δεν έγιναν με σκοπό την επένδυση ή με στόχο την ανάπτυξη, αλλά έγιναν για να μειωθούν οι μισθοί και οι συντάξεις. Πιστεύω ότι το πάρτι θα συνεχιστεί. Ο Συριζα θα ξανα φέρει κομμάτια της βολής που είχαμε παλαιότερα και αυτό θα το πληρώσουμε πιο ακριβά στο μέλλον. Η επόμενη μέρα είναι εντάξει, η μεθεπόμενη όμως; Η μεθεπόμενη ‘μέρα είναι αυτή που με τρομάζει. Η Ελλάδα αποτελεί την έυκολη λεία και δε μιλάω μόνο από οικονομικής απόψεως.»

Για τη Μαρία το μέλλον δεν είναι τόσο ευοίωνο όσο παρουσιάζεται. Θεωρεί πως η σκληρή διαπραγματευτική πολιτική της κυβέρνησης έναντι των εταίρων δε θα κρατήσει για πολύ και πως οι δανειστές θα χτυπήσουν και πάλι την πόρτα της Ελλάδας σύντομα προκειμένου να λάβουν ότι έδωσαν.

«Είναι χαζοί οι Ευρωπαίοι για να μας χαρίσουν τα λεφτά τους; Δε δάνεισαν για να μας σώσουν. Πιστεύω όμως, πως η αρχή της αλληλεξάρτησης ισχύει ακόμη. Δεν εξαρτιόμαστε μόνο εμείς από τους ξένους, αλλά και οι αυτοί από εμάς.»

Το αναμενόμενο όμως φως στο τούνελ της βαθιάς ελληνικής κρίσης δεν αχνοφαίνεται όπως μου αναφέρει η Μαρία.

«Η αυστηρή λιτότητα δεν έχει φέρει το φως για μελλοντική ανάκαμψη. Το υπάρχων πρόγραμμα έχει πραγματικά αποτύχει. Υπάρχουν όντως νοικοκυριά που δεν έχουν τα απαραίτητα και ο Σύριζα τους τα έταξε. Υποσχέθηκε να τους δώσεις τα βασικά όπως φαγητό, ρεύμα και δουλειά. Από την άλλη δε βλέπω καμία ανάκαμψη της οικονομίας και η διαφθορά συνεχίζεται. Εγώ πιστεύω πως ο κόσμος εξακολουθεί να φοβάται και να αρνείται να δημιουργήσει. Αυτό είναι, δεν υπάρχει δημιουργία.

10471375_10152225315040748_3803485291505576168_nΠάραυτα, η Μαρία είναι έτοιμη να πολεμήσει για το μέλλον της και να παραμείνει στη χώρα.

«Δόξα τω Θεώ, μεγάλωσα σε ένα ζεστό σπίτι που δεν του έλειπε τίποτα οπότε δεν έχω εκπαιδευτεί για δύσκολες καταστάσεις. Αλλά όποιος θέλει να ζήσει, θα ζήσει, όποιος θέλει να δουλέψει, θα δουλέψει. Τον παππού μου τον απέλασαν από τη Σμύρνη το 1922. Δούλεψε, κουράστηκε αλλά επιβίωσε και δε βλαστήμησε ποτέ και ας πέρασε και την κατοχή του 1940 και τη Χουντα του 67’. Ο μπαμπάς μου, καθημερινά έρχεται κάθε μέρα από τη δουλειά τόσο εξουθενωμένος που δεν μπορεί ούτε να κάτσει ούτε να σταθεί όρθιος, αλλά συνεχίζει. Αφού μπόρεσαν αυτοί, θα μπορέσουμε και εμείς. Το θέμα είναι ότι αν δε βοηθήσουμε εμείς τον εαυτό μας, δε θα το κάνει κανείς. Δε με τρομάζει η επόμενη μέρα! Θα με τρόμαζε αν πίστευα ότι είμαι έρμαιό της.»

 

 


Take a minute to hit the Like or Share button if you liked this post. Or follow viewpoint to stay updated. Feel free to comment and share your thoughts. 


 

 

 

 

Leave a comment